Hit enter after type your search item

Vervoer van afvalstromen in België

/
/
/
113 Views

Binnen Nederland moet het vervoer van afvalstromen voldoen aan de voorschriften uit het Besluit en de Regeling melden bedrijfsafvalstoffen en gevaarlijke afvalstoffen. Welke verplichtingen de transporteur heeft is afhankelijk van zijn/haar rol in het afvaltransport. Maar hoe is dit in België geregeld?

Afvalstoffen mogen niet zomaar ontvangen of doorgesluisd worden. Hier gelden uiteraard meerdere regels voor. In Nederland hebben we het ‘Besluit melden bedrijfsafvalstoffen en gevaarlijke stoffen’. Hierin staat onder andere de verplichting om melding te doen van de ontvangst en afgifte van afvalstoffen bij het Landelijk Meldpunt Afvalstoffen (LMA). Zij registreren en beheren de binnenkomende meldingen. Welke verplichtingen gelden is afhankelijk van de rol in het afvalproces: de ontdoener van afval, de transporteur of de ontvanger van afvalstoffen. Daarnaast zijn de verplichtingen afhankelijk van het soort transport.

“Eén van de dingen die afvaltransport in België al anders maakt dan in Nederland is het onderscheid in gewesten. Om afval te transporteren tussen de gewesten Vlaanderen, Wallonië en Brussel is het noodzakelijk om voor iedere regio een erkenning te hebben. Gelukkig is SGS in het bezit van al deze erkenningen”. Aan het woord is Tim Engels, Business Unit Manager bij SGS Ewacs NV in Melsele (BE). SGS is een internationaal opererend bedrijf met meer dan 20 jaar ervaring in professioneel en ethisch beheer van gevaarlijk afval. Het bedrijf is erkend ophaler van gevaarlijk afval in geheel België en biedt assistentie bij noodsituaties met chemicaliën.

De gewesten waar Engels het over heeft hebben elk hun eigen overkoepelende instantie. In Vlaanderen is dit de OVAM. De OVAM zorgt ervoor dat in Vlaanderen bewust omgegaan wordt met afval, materialen en bodem. Zij geven richting aan het beleid hierover en beïnvloeden zo de uitvoering van de wetgeving. In Brussel gebeurd dit via Leefmilieu Brussel en in Wallonië via het Service public de Wallonie (SPW).

SGS is één van de spelers die in België afval inzamelt. Andere partijen zijn Remondis, Veolia, Suez, Renewi, Indaver en Vanheede Environment Group. Engels: “Ons werkterrein betreft zowel industrie, logistiek, justitie als overheid, KMO (kleine- en middelgrote ondernemingen) en scholen. Om afval te vervoeren dienen wij een vergunning aan te vragen bij de verschillende overheden van de desbetreffende gewesten.

Om zeker te stellen dat aan de ADR voldaan wordt voorziet SGS bergingsverpakkingen om alles conform ADR te kunnen vervoeren indien de verpakkingen niet conform zijn. Het meeste getransporteerde afval kunnen we indelen in algemene groepen, bijvoorbeeld laboratorium-afval, organische zuren- en basen en solventafval. Veelvoorkomende UN-nummers zijn UN 3286 (brandbare vloeistof, giftig, bijtend), UN 3265 (bijtende zure organische vloeistof), UN 3267 (bijtende basische organisatie vloeistof) en UN 1992 (brandbare vloeistof, giftig).

Voordat afval opgehaald wordt, wordt getracht eerst informatie bij de klant te krijgen of identificatie ter plaatste te doen. Dit kan door lakmoes of organoleptische controle. Indien nodig kan er eerst een labanalyse plaatsvinden voor transport. De stoffen gaan vervolgens naar de verbranding, fysico-chemie, recyclage, waterzuivering of stort. Wanneer de stoffen aangeboden worden bij een verwerkingscentrum wordt telkens gevraagd om een identificatie van het product of wordt een beoordeling gemaakt op basis van de verkregen informatie. Hier wordt over het algemeen om zeer veel informatie gevraagd. Engels: “Identificatie van de stof is meestal wel mogelijk, maar indien het volledig onbekend is welke stof het betreft dienen we over te gaan tot verbranding van gereduceerde volumes van een bepaald product.”

Wanneer niet bekend is wat er in verpakking zit en of de stof al dan niet vervoerd mag worden moet een ad hoc ontheffing aangevraagd worden bij de FOD Mobiliteit (Federale Overheidsdienst Mobiliteit en Vervoer) en per gewest. De FOD is actief op zes domeinen: lucht- en scheepvaart, spoor- en wegvervoer, mobiliteit en verkeersveiligheid. Op het gebied van wegvervoer hebben zij de bevoegdheden en zijn zij de informatievoorziener voor onder meer de inschrijving van voertuigen door de DIV, wegcode, controle op rusttijden en tachograaf en vergunningen voor vrachtvervoer.

De samenwerking met autoriteiten verloopt volgens Engels vaak goed: “De autoriteiten erkennen onze expertise in afval en het omgaan met incidenten. We werken complementair. Vooral rond afvaldumpingen werken we tezamen.” Go4Circle is in België de federatie van de afval- en recyclagesector die een link vormt tussen de sector en de autoriteiten. Go4circle brengt bedrijven uit de waste managementsector samen in 16 werkgroepen waarmee zij de materiaalketen vertegenwoordigen. Ze lobbyen bij binnen- en buitenlandse overheden om het arbeidsklimaat zo optimaal mogelijk te maken en onderhandelen over de daarbij horende voorwaarden. Daarnaast informeren zij hun leden over alle relevante sectoraangelegenheden. Voor het werken met gevaarlijke stoffen is het overigens raadzaam over een Basiskennis gevaarlijke stoffen te beschikken.

Wat betreft het aantal afvaldumpingen is er, net zoals in Nederland, een stijgende lijn te zien in België. Het gaat hier vooral om de chemicaliën voor de aanmaak van de verdovende middelen of de afvalstoffen die bij het productieproces vrijkomen. Deze zijn brandbaar, giftig, corrosief. Of de verdovende middelen zelf onder de gevaarlijke stoffen vallen is afhankelijk van het soort product, maar de verdovende middelen die in beslag genomen worden vallen veelal buiten het ADR. Zij zijn namelijk zelf niet gevaarlijk voor transport. Overigens raadpleegt u voor advies het beste uw ADR veiligheidsadviseur.

Iets waar men in België ook tegen aanloopt is dat in illegale laboratoria/fabrieken die ontruimd moeten worden nog wel eens verpakkingen staan waar geen etikettering op zit of waarvan het SDS afwezig is.  In zo’n geval worden de producten in samenwerking met de mensen van het overheidslaboratorium gecatalogeerd en worden onbekende producten als ‘worst case’, dus giftig, ontvlambaar en corrosief beschouwd. Deze worden ook via verbranding verwerkt.

Bron: Artikel uit Chemische Logistiek Magazine

This div height required for enabling the sticky sidebar
Ad Clicks : Ad Views : Ad Clicks : Ad Views :